ข้อมูลประกอบการพิจารณา

พระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. 2533 ได้ใช้บังคับมาเป็นระยะเวลาหนึ่ง พบปัญหาในการดำเนินงานของสำนักงานประกันสังคมและกองทุนประกันสังคมในหลายภาคส่วนอันมีที่มาจากความล้าสมัยของโครงสร้างการบริหารของสำนักงานประกันสังคมที่ถูกออกแบบขึ้นเมื่อหลายสิบปีก่อนเพื่อการบริหารจัดการการนำส่งและจัดเก็บเงินสมทบเพื่อจัดสรรประโยชน์ทดแทนเป็นหลัก แต่เมื่อกองทุนประกันสังคมมีขนาดใหญ่ขึ้น ทำให้ภารกิจด้านการลงทุนมีความซับซ้อนเทียบเท่าสถาบันการเงินขนาดใหญ่ระบบราชการแบบเดิมจึงมีข้อจำกัดเรื่องความคล่องตัวและการดึงดูดบุคลากรมืออาชีพ อีกทั้งสำนักงานประกันสังคมยังมีปัญหาด้านธรรมาภิบาล ทำให้ผู้ประกันตนขาดความเชื่อมั่นต่อสำนักงานและกองทุน และส่งผลกระทบต่อความยั่งยืนของการประกันสังคมของไทยอย่างร้ายแรง เพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าว จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

โดยมีสาระสำคัญของร่างพระราชบัญญัติการประกันสังคม พ.ศ. .... ดังนี้

(1) ให้จัดตั้งกองทุนประกันสังคม ซึ่งเป็นนิติบุคคล มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นทุนใช้จ่ายให้ผู้ประกันตนได้รับประโยชน์ทดแทน และเพื่อการอื่นอันเกี่ยวข้องหรือเป็นประโยชน์ต่อการประกันสังคม (ร่างมาตรา 8)
(2) ทรัพย์สินของกองทุนประกอบด้วยเงินสมทบจากรัฐบาล นายจ้าง และผู้ประกันตน เงินเพิ่ม ค่าปรับ ผลประโยชน์และดอกผลจากการลงทุน เงินอุดหนุนจากรัฐบาล เงินบริจาค และรายได้อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง (ร่างมาตรา 9)
(3) กองทุนมีอำนาจดำเนินกิจการต่าง ๆ ตามวัตถุประสงค์ เช่น การถือกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินการทำนิติกรรมทั้งในและต่างประเทศ การลงทุนหาผลประโยชน์ และการดำเนินการอื่นที่เกี่ยวข้องเพื่อให้บรรลุเป้าหมายของกองทุน (ร่างมาตรา 10)
(4) การหาผลประโยชน์ของกองทุนให้เป็นไปตามนโยบายของคณะกรรมการ โดยสามารถมอบหมายให้สถาบันการเงินหรือนิติบุคคลผู้เชี่ยวชาญเป็นผู้จัดการกองทุนแทนได้เพื่อกระจายความเสี่ยง (ร่างมาตรา 11)
(5) ค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานของกองทุน ให้จ่ายจากเงินของกองทุนตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่คณะกรรมการกำหนด (ร่างมาตรา 12)
(6) กองทุนมีสถานะไม่เป็นส่วนราชการหรือรัฐวิสาหกิจ และรายได้ของกองทุนไม่ต้องนำส่งเป็นรายได้แผ่นดิน (ร่างมาตรา 13)
(7) ให้มีคณะกรรมการกองทุนประกันสังคม ประกอบด้วยเลขาธิการเป็นกรรมการโดยตำแหน่งคนหนึ่ง และมีผู้แทนฝ่ายรัฐบาล นายจ้าง และผู้ประกันตนอีกสิบสามคน ในสัดส่วนที่สอดคล้องกับอัตราเงินสมทบ โดยผู้แทนฝ่ายนายจ้างและผู้ประกันตนมาจากการเลือกตั้ง (ร่างมาตรา 14)
(8) กำหนดให้กรรมการกองทุนเป็นผู้ดำรงตำแหน่งระดับสูงที่ต้องแสดงบัญชีรายการทรัพย์สินและหนี้สินต่อคณะกรรมการ ป.ป.ช. (ร่างมาตรา 15)
(9) คณะกรรมการมีอำนาจแต่งตั้งผู้ทรงคุณวุฒิด้านต่าง ๆ เป็นที่ปรึกษาได้ไม่เกินสิบสามคนโดยมีวาระดำรงตำแหน่งคราวละหนึ่งปี (ร่างมาตรา 16)
(10) กำหนดคุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามของกรรมการและที่ปรึกษา เช่น ต้องมีสัญชาติไทย ไม่เป็นคนไร้ความสามารถ ไม่เป็นบุคคลล้มละลาย และไม่เคยถูกไล่ออกจากหน่วยงานรัฐเพราะทุจริต (ร่างมาตรา 17)
(11) กรรมการที่มิใช่กรรมการโดยตำแหน่งมีวาระสี่ปี และดำรงตำแหน่งติดต่อกันได้ไม่เกินสองวาระ (ร่างมาตรา 18)
(12) ในกรณีที่กรรมการพ้นวาระแต่ยังไม่มีการแต่งตั้งหรือเลือกตั้งใหม่ ให้กรรมการเดิมปฏิบัติหน้าที่ต่อไปพลางก่อนจนกว่าผู้เข้ารับตำแหน่งใหม่จะเข้ารับหน้าที่ (ร่างมาตรา 19)
(13) กำหนดเหตุแห่งการพ้นจากตำแหน่งของกรรมการนอกเหนือจากการพ้นตามวาระ และวิธีการดำเนินการเพื่อหาบุคคลเข้าดำรงตำแหน่งแทนที่ว่างลง (ร่างมาตรา 20)
(14) กำหนดหลักเกณฑ์การถอดถอนกรรมการ โดยผู้แทนฝ่ายนายจ้างและผู้ประกันตนสามารถถูกถอดถอนได้หากมีการเข้าชื่อกันตามจำนวนที่กฎหมายกำหนดเพื่อเสนอต่อรัฐมนตรี (ร่างมาตรา 21)
(15) คณะกรรมการมีหน้าที่และอำนาจในการกำหนดนโยบายบริหารกองทุน การลงทุน ออกระเบียบข้อบังคับ และกำกับดูแลการดำเนินงานของสำนักงานให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ (ร่างมาตรา 22)
(16) กำหนดองค์ประชุมและการลงมติของคณะกรรมการ รวมถึงข้อห้ามมิให้กรรมการที่มีส่วนได้เสียในเรื่องที่พิจารณาเข้าร่วมการประชุมในเรื่องนั้น (ร่างมาตรา 23)
(17) คณะกรรมการหรือคณะอนุกรรมการมีอำนาจแต่งตั้งคณะทำงานเพื่อพิจารณาหรือปฏิบัติการอย่างหนึ่งอย่างใดตามที่มอบหมาย (ร่างมาตรา 24)
(18) คณะกรรมการ คณะอนุกรรมการ และคณะทำงาน มีอำนาจสั่งให้บุคคลส่งเอกสารข้อมูล หรือมาชี้แจงข้อเท็จจริงเพื่อประกอบการพิจารณา (ร่างมาตรา 25)
(19) กรรมการ ที่ปรึกษา อนุกรรมการ และคณะทำงาน มีสิทธิได้รับเบี้ยประชุมและค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ในการปฏิบัติหน้าที่ตามระเบียบที่กำหนด (ร่างมาตรา 26)
(20) กำหนดให้มีคณะอนุกรรมการเฉพาะด้านหกคณะภายใต้คณะกรรมการกองทุน ได้แก่ ด้านการแพทย์ การลงทุน บริหารความเสี่ยง ธรรมาภิบาล ตรวจสอบ และอุทธรณ์ (ร่างมาตรา 27)
(21) คณะกรรมการมีอำนาจแต่งตั้งประธานและอนุกรรมการในแต่ละคณะได้ไม่เกินเก้าคน โดยต้องพิจารณาจากคุณสมบัติและความเหมาะสมต่อตำแหน่งอย่างเคร่งครัด (ร่างมาตรา 28)
(22) อนุกรรมการมีวาระการดำรงตำแหน่งคราวละสองปี และสามารถได้รับการแต่งตั้งอีกได้ (ร่างมาตรา 29)
(23) คณะกรรมการมีอำนาจถอดถอนอนุกรรมการออกจากตำแหน่งได้ หากมีพฤติการณ์อันควรถูกถอดถอนด้วยมติไม่น้อยกว่าสามในสี่ของจำนวนกรรมการ (ร่างมาตรา 30)
(24) คณะอนุกรรมการการแพทย์ มีหน้าที่เสนอความเห็นและคำปรึกษาทางเทคนิคการแพทย์เกี่ยวกับการบริการทางการแพทย์และประโยชน์ทดแทน โดยอนุกรรมการต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเวชกรรมสาขาต่าง ๆ หรือเศรษฐศาสตร์สาธารณสุข และการพัฒนาคุณภาพสถานพยาบาล (ร่างมาตรา 31)
(25) คณะอนุกรรมการลงทุน มีหน้าที่เสนอนโยบายและสัดส่วนการลงทุนเพื่อหาผลประโยชน์ของกองทุน ติดตามตรวจสอบผลการดำเนินงาน และวิเคราะห์ภาวะเศรษฐกิจ โดยต้องเป็นผู้ทรงคุณวุฒิด้านการเงิน การบัญชี เศรษฐศาสตร์ หรือบริหารการลงทุน (ร่างมาตรา 32)
(26) คณะอนุกรรมการบริหารความเสี่ยง มีหน้าที่กำหนดนโยบายและวางระบบประเมินความเสี่ยงด้านต่าง ๆ เช่น ความเสี่ยงด้านสินเชื่อและการลงทุน พร้อมทั้งเสนอแนวทางป้องกันและลดความเสี่ยงเพื่อให้กองทุนมีสภาพคล่องและเสถียรภาพ (ร่างมาตรา 33)
(27) คณะอนุกรรมการธรรมาภิบาล มีหน้าที่กำหนดนโยบายบริหารจัดการกองทุนที่ดีตามหลักธรรมาภิบาล กำกับดูแลความโปร่งใส และตรวจสอบรายการที่อาจมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์เพื่อให้เป็นไปตามกฎระเบียบ (ร่างมาตรา 34)
(28) คณะอนุกรรมการตรวจสอบ มีหน้าที่วางระบบควบคุมภายใน ตรวจสอบความถูกต้องของการใช้จ่ายเงินและรายงานทางการเงิน พร้อมทั้งติดตามการแก้ไขข้อบกพร่องตามที่สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินหรือหน่วยงานตรวจสอบเสนอแนะ (ร่างมาตรา 35)
(29) คณะอนุกรรมการอุทธรณ์ มีหน้าที่พิจารณาวินิจฉัยคำร้องอุทธรณ์ของนายจ้างผู้ประกันตน หรือบุคคลที่ได้รับผลกระทบจากคำสั่งของกองทุน โดยต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมาย แรงงานการแพทย์ หรือระบบประกันสังคม (ร่างมาตรา 36)
(30) ให้จัดตั้งสำนักงานกองทุนประกันสังคมเป็นสำนักงานใหญ่ และมีอำนาจในการตั้งสาขาหรือตัวแทนเพื่อเป็นช่องทางในการติดต่อและดำเนินงานทางธุรการสำหรับนายจ้างและผู้ประกันตน (ร่างมาตรา 37)
(31) สำนักงานมีอำนาจหน้าที่บริหารจัดการกองทุนในภาพรวม ทั้งการเก็บเงินสมทบ การจ่ายประโยชน์ทดแทน การจัดทำรายงานประจำปี และรับเรื่องร้องทุกข์เพื่อเยียวยาความเสียหายแก่ผู้ได้รับผลกระทบ (ร่างมาตรา 38)
(32) กำหนดให้มีเลขาธิการกองทุนประกันสังคมเป็นผู้รับผิดชอบสูงสุดในการบริหารงานของสำนักงานและกองทุน โดยมีสถานะเป็นลูกจ้างที่ขึ้นตรงต่อการกำกับดูแลของคณะกรรมการ (ร่างมาตรา 39)
(33) คณะกรรมการมีอำนาจแต่งตั้งเลขาธิการผ่านระบบสัญญาจ้าง โดยประธานคณะกรรมการเป็นผู้ลงนาม ซึ่งเลขาธิการจะมีวาระการทำงานไม่เกินสี่ปี และต่อวาระได้อีกหนึ่งครั้ง (ร่างมาตรา 40)
(34) เมื่อต้องสรรหาเลขาธิการ ให้แต่งตั้งคณะกรรมการสรรหาจำนวนเก้าคน ประกอบด้วยคณะกรรมการ ผู้แทนฝ่ายรัฐบาล ผู้แทนฝ่ายนายจ้าง และผู้แทนฝ่ายผู้ประกันตน โดยกรรมการสรรหาต้องเปิดเผยข้อมูลส่วนได้เสียต่อสาธารณะ (ร่างมาตรา 41)
(35) กรรมการสรรหาต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนดและให้นำระเบียบเรื่ององค์ประชุมและเบี้ยประชุมของคณะกรรมการมาใช้บังคับโดยอนุโลม (ร่างมาตรา 42)
(36) กระบวนการสรรหาต้องคัดเลือกผู้มีความรู้ความเชี่ยวชาญจำนวนสองถึงห้าคนเสนอต่อคณะกรรมการเพื่อคัดเลือก และต้องเปิดเผยรายชื่อพร้อมรายละเอียดความเหมาะสมของผู้ได้รับเสนอชื่อต่อสาธารณชน (ร่างมาตรา 43)
(37) กำหนดให้เลขาธิการที่ยังอยู่ในวาระ เป็นผู้มีส่วนได้เสียในการพิจารณาแต่งตั้งคณะกรรมการสรรหาคนใหม่ จึงห้ามมิให้เข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องในกระบวนการสรรหาดังกล่าว (ร่างมาตรา 44)
(38) กำหนดเหตุที่เลขาธิการจะพ้นจากตำแหน่งนอกจากการครบวาระในสัญญาจ้าง เช่น การตาย ลาออก ขาดคุณสมบัติ ไม่ผ่านการประเมินผลงานตามเกณฑ์ หรือคณะกรรมการมีมติเลิกจ้างเพราะมีความประพฤติเสื่อมเสีย (ร่างมาตรา 45)
(39) เลขาธิการมีอำนาจบริหารกิจการให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ของกองทุน จัดทำแผนการดำเนินงานประจำปี เสนองบประมาณ ตลอดจนออกระเบียบการบริหารงานบุคคลและวินัยของพนักงานโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการ (ร่างมาตรา 46)
(40) เลขาธิการทำหน้าที่เป็นตัวแทนของกองทุนในการติดต่อและทำนิติกรรมกับบุคคลภายนอก หากนิติกรรมใดทำไปโดยฝ่าฝืนข้อบังคับ กองทุนจะไม่ผูกพันเว้นแต่คณะกรรมการจะให้สัตยาบัน 
(ร่างมาตรา 47)
(41) เลขาธิการเป็นผู้บังคับบัญชาพนักงานทั้งหมดของกองทุน และต้องรับผิดชอบต่อคณะกรรมการในการบริหารงานให้เป็นไปตามนโยบาย กฎหมาย และวัตถุประสงค์ที่กำหนดไว้ (ร่างมาตรา 48)
(42) กรณีตำแหน่งเลขาธิการว่างลงหรือไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ ให้รองเลขาธิการหรือพนักงานที่คณะกรรมการแต่งตั้งทำหน้าที่รักษาการแทน โดยมีหน้าที่และอำนาจเช่นเดียวกับเลขาธิการ (ร่างมาตรา 49)
(43) กองทุนต้องจัดทำระบบบัญชีที่ได้มาตรฐาน มีรายการรับจ่าย ทรัพย์สิน และหนี้สินที่แสดงฐานะการเงินตามความเป็นจริง พร้อมเอกสารหลักฐานที่มาของรายการอย่างครบถ้วน (ร่างมาตรา 50)
(44) การบริหารจัดการเรื่องการรับเงิน การจ่ายเงิน และการเก็บรักษาเงินกองทุน ต้องเป็นไปตามระเบียบที่คณะกรรมการกำหนดโดยความเห็นชอบของกระทรวงการคลัง (ร่างมาตรา 51)
(45) คณะกรรมการต้องเสนองบการเงินต่อสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินภายในหกเดือนหลังสิ้นปีปฏิทิน และเมื่อผ่านการรับรองแล้วต้องเสนอต่อคณะรัฐมนตรี สภาผู้แทนราษฎร และวุฒิสภาเพื่อทราบ (ร่างมาตรา 52)
(46) สำนักงานต้องเปิดเผยรายงานผลการดำเนินงาน รายละเอียดสินทรัพย์ที่ลงทุน บันทึกการประชุมบอร์ด และผลตอบแทนจากการลงทุนรายไตรมาสต่อสาธารณะ เพื่อความโปร่งใสและตรวจสอบได้ (ร่างมาตรา 53)
(47) กำหนดหน้าที่ความรับผิดชอบให้กรรมการ เลขาธิการ และพนักงาน ต้องปฏิบัติหน้าที่ด้วยความระมัดระวังและซื่อสัตย์สุจริต โดยยึดถือประโยชน์สูงสุดของผู้ประกันตนและความยั่งยืนของกองทุนเป็นสำคัญ (ร่างมาตรา 54)
(48) การตัดสินใจของเจ้าหน้าที่ที่ทำโดยสุจริต บนฐานข้อมูลที่เพียงพอ สมเหตุสมผล และไม่มีส่วนได้เสียในเรื่องนั้น ให้ถือว่าได้ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความระมัดระวังตามมาตรฐานวิญญูชนแล้ว (ร่างมาตรา 55)
(49) ในการพิจารณาความรับผิดชอบของบุคคล ให้คำนึงถึงปัจจัยเฉพาะตัว เช่น ตำแหน่งขอบเขตหน้าที่ตามกฎหมาย คุณสมบัติ ความรู้ความสามารถ และวัตถุประสงค์ในการได้รับแต่งตั้งประกอบด้วย (ร่างมาตรา 56)
(50) การปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์สุจริต หมายรวมถึงการกระทำที่มีจุดมุ่งหมายโดยชอบ และไม่กระทำการใดที่เป็นการขัดหรือแย้งกับประโยชน์ของสำนักงานหรือกองทุนอย่างมีนัยสำคัญ (ร่างมาตรา 57)
(51) หน้าที่และความรับผิดชอบตามหลักธรรมาภิบาลที่บัญญัติไว้ในหมวดนี้ ให้มีผลบังคับใช้ครอบคลุมถึงอนุกรรมการ ที่ปรึกษา คณะทำงาน และบุคคลอื่นซึ่งปฏิบัติงานเพื่อประโยชน์ของกองทุน (ร่างมาตรา 58)
(52) คณะกรรมการมีอำนาจออกประกาศเพื่อดำเนินการสำรวจปัญหาและข้อมูลด้านแรงงานที่จำเป็นต่อการพัฒนาประกันสังคม โดยต้องระบุวัตถุประสงค์และกำหนดเวลาการสำรวจที่ชัดเจน (ร่างมาตรา 59)
(53) เลขาธิการมีหน้าที่ออกประกาศกำหนดแบบสำรวจ วิธีการส่ง และกำหนดระยะเวลาไม่น้อยกว่าสามสิบวันเพื่อให้นายจ้างดำเนินการกรอกข้อมูลและส่งคืน (ร่างมาตรา 60)
(54) วิธีการส่งแบบสำรวจให้นายจ้าง สามารถส่งได้ทางอิเล็กทรอนิกส์ ไปรษณีย์ตอบรับ หรือมอบให้เจ้าหน้าที่นำไปส่งที่สำนักงานของนายจ้างโดยตรงในเวลาทำการ (ร่างมาตรา 61)
(55) เมื่อนายจ้างได้รับแบบสำรวจแล้ว มีหน้าที่ตามกฎหมายที่จะต้องกรอกข้อมูลทุกข้อตามความจริง และส่งคืนภายในระยะเวลาที่กำหนดไว้ (ร่างมาตรา 62)
(56) ข้อมูลในแบบสำรวจต้องถือเป็นความลับอย่างเคร่งครัด ห้ามเปิดเผยแก่ผู้ไม่มีหน้าที่เกี่ยวข้อง เว้นแต่เพื่อประโยชน์ในการพิจารณาคดี การวิจัย หรือตามที่ทางราชการร้องขอ (ร่างมาตรา 63)
(57) กำหนดประเภทผู้ประกันตนเป็นสามกลุ่ม คือ (1) ลูกจ้าง (2) ผู้สมัครใจจ่ายสมทบทั้งส่วนตนและนายจ้าง และ (3) ผู้สมัครใจจ่ายสมทบเฉพาะส่วนของตนเอง (ร่างมาตรา 64)
(58) นายจ้างต้องยื่นขึ้นทะเบียนตนเองและลูกจ้างต่อกองทุนภายในสามสิบวันนับแต่วันที่เริ่มมีการจ้างงาน ตามวิธีการที่เลขาธิการกำหนด (ร่างมาตรา 65)
(59) ในกรณีจ้างเหมาค่าแรงหรือจ้างช่วงงานที่ทำในสถานที่ของผู้ประกอบกิจการต้นทาง ให้ผู้ประกอบกิจการนั้นมีสถานะเป็นนายจ้างที่ต้องรับผิดชอบปฏิบัติตามกฎหมายประกันสังคม (ร่างมาตรา 66)
(60) ให้คนทำงานผ่านแพลตฟอร์มดิจิทัลถือเป็นลูกจ้าง และบริษัทแพลตฟอร์มถือเป็นนายจ้าง โดยต้องปฏิบัติตามหน้าที่ที่กฎหมายกำหนด หากมีข้อสงสัยให้คณะกรรมการเป็นผู้วินิจฉัยชี้ขาด (ร่างมาตรา 67)
(61) กองทุนจะออกหนังสือสำคัญการขึ้นทะเบียนประกันสังคมให้นายจ้างและผู้ประกันตนโดยอาจดำเนินการในรูปแบบของเอกสารอิเล็กทรอนิกส์เพื่อความสะดวก (ร่างมาตรา 68)
(62) หากเลขาธิการพบว่านายจ้างไม่ยอมยื่นขึ้นทะเบียนลูกจ้างตามกฎหมาย เลขาธิการมีอำนาจบันทึกข้อมูลลูกจ้างเข้าสู่ระบบเองได้โดยอาศัยหลักฐานที่เกี่ยวข้องจากการสอบสวน (ร่างมาตรา 69)
(63) นายจ้างมีหน้าที่ต้องแจ้งการเปลี่ยนแปลงข้อมูลในทะเบียนประกันสังคมต่อกองทุนภายในวันที่สิบห้าของเดือนถัดไป (ร่างมาตรา 70)
(64) ในกรณีที่หนังสือสำคัญแสดงการขึ้นทะเบียนประกันสังคมสูญหาย ถูกทำลาย หรือชำรุดในส่วนสาระสำคัญ นายจ้างหรือผู้ประกันตนต้องยื่นคำขอรับใบแทนต่อกองทุนภายในสิบห้าวันนับแต่ทราบเหตุ (ร่างมาตรา 71)
(65) ความเป็นผู้ประกันตนตามมาตรา 64 (1) จะสิ้นสุดลงเมื่อตายหรือสิ้นสภาพการจ้างโดยยังคงสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนบางกรณีต่อไปอีกไม่น้อยกว่าหกเดือนตามที่คณะกรรมการกำหนด (ร่างมาตรา 72)
(66) ผู้ประกันตนตามมาตรา 64 (2) และมาตรา 64 (3) จะสิ้นสภาพเมื่อตาย กลับเข้าเป็นลูกจ้าง ลาออก หรือไม่ส่งเงินสมทบติดต่อกันหกเดือนและไม่ดำเนินการตามการแจ้งเตือน โดยยังคงสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนบางกรณีต่อไปอีกหกเดือน (ร่างมาตรา 73)
(67) เพื่อให้เกิดสิทธิในการรับประโยชน์ทดแทน ให้นับระยะเวลาการส่งเงินสมทบทุกช่วงเวลาของผู้ประกันตนทั้งแบบลูกจ้างและแบบสมัครใจรวมเข้าด้วยกัน (ร่างมาตรา 74)
(68) การคำนวณเงินสมทบของลูกจ้างให้ใช้ค่าจ้างรายเดือนเป็นเกณฑ์ กรณีค่าจ้างไม่ได้จ่ายเป็นรายเดือนให้นำค่าจ้างที่ได้รับจริงในเดือนนั้นมาคำนวณ โดยเงินสมทบที่หักในเดือนใดให้ถือเป็นการจ่ายของเดือนนั้น (ร่างมาตรา 75)
(69) หลักเกณฑ์และวิธีการคำนวณรายได้เพื่อใช้เป็นฐานในการออกเงินสมทบของผู้ประกันตนภาคสมัครใจ ให้เป็นไปตามที่เลขาธิการประกาศกำหนดโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการ (ร่างมาตรา 76)
(70) กำหนดให้รัฐบาล นายจ้าง และผู้ประกันตน ออกเงินสมทบตามอัตราที่คณะกรรมการประกาศกำหนดแต่ต้องไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัติ โดยผู้ประกันตนสมัครใจต้องจ่ายส่วนของตนเองและส่วนที่เทียบเท่านายจ้าง (ร่างมาตรา 77)
(71) ในกรณีเกิดภัยพิบัติร้ายแรงที่กระทบเศรษฐกิจ คณะกรรมการมีอำนาจประกาศลดหย่อนการออกเงินสมทบของนายจ้างและผู้ประกันตนได้คราวละไม่เกินหกเดือน โดยคำนึงถึงเสถียรภาพของกองทุน (ร่างมาตรา 78)
(72) นายจ้างต้องหักเงินสมทบส่วนของลูกจ้างทุกครั้งที่จ่ายค่าจ้าง และนำส่งพร้อมส่วนของนายจ้างภายในวันที่สิบห้าของเดือนถัดไป หากส่งเกินสามารถขอคืนได้ภายในหนึ่งปีมิฉะนั้นจะตกเป็นของกองทุน (ร่างมาตรา 79)
(73) กรณีส่งเงินสมทบไม่ครบตามกำหนด พนักงานเจ้าหน้าที่จะมีหนังสือเตือนให้ชำระภายในสามสิบวัน หากยังเพิกเฉยเจ้าหน้าที่มีอำนาจประเมินเงินสมทบโดยอ้างอิงจากฐานเงินสมทบเดิมหรืออัตราค่าจ้างขั้นตํ่า (ร่างมาตรา 80)
(74) หากผู้ประกันตนทำงานกับนายจ้างหลายราย ให้นายจ้างทุกรายมีหน้าที่หักและนำส่งเงินสมทบเข้ากองทุนตามสัดส่วนค่าจ้างที่จ่ายจริง (ร่างมาตรา 81)
(75) นายจ้างที่ส่งเงินสมทบไม่ครบหรือล่าช้า ต้องจ่ายเงินเพิ่มในอัตราร้อยละสองต่อเดือนของเงินที่ค้าง แต่เงินเพิ่มรวมแล้วต้องไม่เกินจำนวนเงินสมทบที่ต้องจ่าย (ร่างมาตรา 82)
(76) เลขาธิการมีอำนาจสั่งยึด อายัด และขายทอดตลาดทรัพย์สินของนายจ้างที่ค้างชำระเงินสมทบหรือเงินเพิ่มได้เท่าที่จำเป็น หลังจากได้ส่งหนังสือเตือนแล้วไม่น้อยกว่าสามสิบวัน (ร่างมาตรา 83)
(77) หนี้ที่เกิดจากเงินสมทบค้างชำระและเงินเพิ่ม ให้กองทุนมีสิทธิเหนือทรัพย์สินของนายจ้างในลำดับเดียวกับบุริมสิทธิในมูลค่าภาษีอากรตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ร่างมาตรา 84)
(78) ในกรณีจ้างเหมาช่วง ให้ผู้รับเหมาช่วงทุกรายตลอดสายจนถึงผู้รับเหมาชั้นต้น ร่วมกันรับผิดชอบกับนายจ้างในการจ่ายเงินสมทบที่ค้างชำระ (ร่างมาตรา 85)
(79) ให้นำบทบัญญัติเรื่องเงินเพิ่ม การยึดทรัพย์ และบุริมสิทธิ มาใช้บังคับกับผู้รับเหมาช่วงที่ร่วมรับผิดในหนี้เงินสมทบด้วยโดยอนุโลม (ร่างมาตรา 86)
(80) การส่งเงินสมทบของผู้ประกันตนภาคสมัครใจให้ทำเป็นรายเดือน และสามารถส่งเงินสมทบล่วงหน้าได้ แต่จะเริ่มนับระยะเวลาเพื่อก่อสิทธิประโยชน์ต่อเมื่อถึงกำหนดเดือนที่ต้องส่งจริง (ร่างมาตรา 87)
(81) ผู้ประกันตนมีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทน 7 กรณี ได้แก่ เจ็บป่วย คลอดบุตร ทุพพลภาพ ตาย สงเคราะห์บุตร ชราภาพ และว่างงาน โดยสิทธินี้ไม่อาจโอนกันได้และไม่อยู่ในข่ายการบังคับคดี (ร่างมาตรา 88)
(82) การได้รับประโยชน์ทดแทนตามกฎหมายนี้ ไม่เป็นการตัดสิทธิที่ผู้ประกันตนพึงได้รับตามกฎหมายอื่น เว้นแต่จะมีข้อกำหนดห้ามไว้โดยเฉพาะ (ร่างมาตรา 89)
(83) การวินิจฉัยความสัมพันธ์ทางครอบครัวและการตกทอดของประโยชน์ทดแทนหลังการตายของผู้ประกันตน ให้เป็นไปตามกฎหมายลักษณะครอบครัวและมรดกตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ร่างมาตรา 90)
(84) การขอรับประโยชน์ทดแทนต้องยื่นภายในสองปีนับแต่วันที่มีสิทธิ หากเกินกำหนดต้องแสดงเหตุผลจำเป็นและต้องไม่เกินห้าปี เมื่ออนุมัติแล้วต้องมารับเงินภายในสองปีมิฉะนั้นเงินจะตกเป็นของกองทุน (ร่างมาตรา 91)
(85) การคำนวณเงินทดแทนการขาดรายได้รายวัน ให้ใช้ฐานค่าจ้างสูงสุดสามเดือนภายในสิบห้าเดือนก่อนมีสิทธิมาเฉลี่ยเป็นรายวัน (ร่างมาตรา 92)
(86) การรับบริการทางการแพทย์ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่เลขาธิการกำหนด โดยต้องใช้บริการจากสถานพยาบาลที่กองทุนระบุไว้ (ร่างมาตรา 93)
(87) ผู้ประกันตนต้องรับบริการจากสถานพยาบาลในเขตท้องที่ที่ตนทำงานหรือมีภูมิลำเนา เว้นแต่มีเหตุจำเป็นให้ไปรับบริการที่อื่นได้และมีสิทธิเบิกเงินทดแทนตามอัตราที่กำหนด (ร่างมาตรา 94)
(88) หากผู้ประกันตนละเลยไม่ปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์โดยไม่มีเหตุผลอันสมควรเลขาธิการมีอำนาจสั่งลดประโยชน์ทดแทนได้ตามความเห็นของคณะอนุกรรมการการแพทย์ (ร่างมาตรา 95)
(89) ในกรณีที่มีสิทธิรับเงินทดแทนการขาดรายได้จากการเจ็บป่วยและทุพพลภาพในเวลาเดียวกัน ให้มีสิทธิเลือกรับได้เพียงประเภทเดียวตามความสมัครใจ (ร่างมาตรา 96)
(90) ผู้ประกันตนแบบลูกจ้างและแบบสมัครใจที่มีนายจ้างสมทบ (64 (2)) ต้องได้รับประโยชน์ทดแทนที่เท่าเทียมกัน เว้นแต่จะมีข้อจำกัดทางสภาพที่ทำให้ทำไม่ได้ (ร่างมาตรา 97)
(91) สิทธิรับบริการทางการแพทย์กรณีเจ็บป่วยอันมิใช่จากการทำงานเริ่มตั้งแต่วันแรกที่เข้าสู่ระบบ ส่วนสิทธิรับเงินทดแทนการขาดรายได้ให้เป็นไปตามเงื่อนไขการส่งเงินสมทบ (ร่างมาตรา 98)
(92) ประโยชน์ทดแทนกรณีเจ็บป่วยครอบคลุมทั้งค่ารักษา เงินทดแทนการขาดรายได้ของตนเอง เงินทดแทนกรณีหยุดงานเพื่อดูแลคนในครอบครัว และค่าฟื้นฟูสมรรถภาพ (ร่างมาตรา 99)
(93) เงินทดแทนการขาดรายได้กรณีเจ็บป่วยให้จ่ายร้อยละห้าสิบของค่าจ้าง (หรือร้อยละหกสิบหากส่งสมทบเกินสิบปี) โดยจ่ายได้ไม่เกิน 180 วันต่อปี เว้นแต่โรคเรื้อรังที่อาจขยายได้ถึง 365 วัน (ร่างมาตรา 100)
(94) สิทธิกรณีคลอดบุตรจะเกิดขึ้นเมื่อส่งเงินสมทบมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าเดือนภายในสิบห้าเดือนก่อนรับบริการ โดยครอบคลุมถึงกรณีอยู่กินฉันสามีภริยาโดยเปิดเผยด้วย (ร่างมาตรา 101)
(95) ประโยชน์ทดแทนกรณีคลอดบุตรครอบคลุมค่าตรวจครรภ์ ค่าทำ คลอด ค่ารักษาพยาบาลแม่และเด็ก รวมถึงเงินสงเคราะห์การหยุดงานเพื่อการคลอดบุตร (ร่างมาตรา 102)
(96) เงินสงเคราะห์หยุดงานเพื่อคลอดบุตรให้จ่ายไม่เกินสองครั้งแบบเหมาจ่าย ในอัตราร้อยละห้าสิบของค่าจ้าง เป็นระยะเวลาไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยยี่สิบวัน (ร่างมาตรา 103)
(97) กรณีผู้ประกันตนไม่ได้คลอดบุตรในสถานพยาบาลตามที่กองทุนกำหนด ให้มีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนการคลอดบุตรในรูปแบบเงินเหมาจ่ายตามอัตราที่คณะกรรมการกำหนด (ร่างมาตรา 104)
(98) สิทธิกรณีทุพพลภาพด้านบริการทางการแพทย์เริ่มตั้งแต่วันแรก ส่วนเงินทดแทนการขาดรายได้ต้องส่งเงินสมทบมาแล้วไม่น้อยกว่าสามเดือนภายในสิบห้าเดือนก่อนทุพพลภาพ (ร่างมาตรา 105)
(99) ประโยชน์ทดแทนกรณีทุพพลภาพครอบคลุมค่ารักษา การฟื้นฟูอาชีพและสังคมอุปกรณ์ช่วยความพิการ และเงินทดแทนการขาดรายได้ (ร่างมาตรา 106)
(100) เงินทดแทนการขาดรายได้กรณีทุพพลภาพให้จ่ายตามอัตราที่คณะกรรมการกำหนดโดยความเห็นชอบของ ครม. แต่ต้องไม่ตํ่ากว่าร้อยละห้าสิบของค่าจ้าง (ร่างมาตรา 107)
(101) หากสภาพทุพพลภาพดีขึ้นหลังการฟื้นฟู เลขาธิการมีอำนาจสั่งลดเงินทดแทนได้ แต่หากต่อมาสภาพร่างกายเสื่อมลงอีก ก็สามารถสั่งเพิ่มเงินทดแทนกลับคืนได้ (ร่างมาตรา 108)
(102) กรณีผู้ประกันตนตายโดยมิใช่จากการทำงานและส่งเงินสมทบครบเกณฑ์ ให้จ่ายค่าทำศพไม่น้อยกว่าร้อยเท่าของค่าจ้างขั้นตํ่า และจ่ายเงินสงเคราะห์ให้ทายาทตามระยะเวลาการส่งเงินสมทบ (ร่างมาตรา 109)
(103) หากผู้ประกันตนที่รับเงินทดแทนการเจ็บป่วยหรือทุพพลภาพอยู่ถึงแก่ความตาย ให้จ่ายค่าทำศพและเงินสงเคราะห์โดยใช้ฐานเงินทดแทนเดือนสุดท้ายมาคำนวณ (ร่างมาตรา 110)
(104) สิทธิกรณีสงเคราะห์บุตรจะเกิดขึ้นเมื่อส่งเงินสมทบมาแล้วไม่น้อยกว่าสิบสองเดือนภายในสามสิบหกเดือนก่อนเดือนที่มีสิทธิ (ร่างมาตรา 111)
(105) ประโยชน์ทดแทนกรณีสงเคราะห์บุตรครอบคลุมค่าความเป็นอยู่ ค่าเล่าเรียน ค่ารักษาพยาบาล และค่าสงเคราะห์อื่นที่จำเป็นตามหลักเกณฑ์ที่กำหนด (ร่างมาตรา 112)
(106) หากผู้ประกันตนที่ได้รับเงินสงเคราะห์บุตรกลายเป็นผู้ทุพพลภาพหรือตาย ให้บุตรนั้นยังคงได้รับสิทธิสงเคราะห์ต่อไปจนกว่าจะครบเกณฑ์ (ร่างมาตรา 113)
(107) การสงเคราะห์บุตรให้ได้รับสำหรับบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายคราวละไม่เกินสามคนจนกว่าบุตรจะมีอายุครบตามที่กำหนดแต่ไม่เกินยี่สิบปีบริบูรณ์ (ร่างมาตรา 114)
(108) ในกรณีผู้ประกันตนตาย ให้จ่ายเงินสงเคราะห์บุตรแก่คู่สมรสหรือผู้ใช้อำนาจปกครองที่ดูแลบุตรอยู่จริงตามลำดับที่กฎหมายกำหนด (ร่างมาตรา 115)
(109) สิทธิกรณีชราภาพจะเกิดขึ้นเมื่อผู้ประกันตนส่งเงินสมทบมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยแปดสิบเดือน ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาที่ติดต่อกันหรือไม่ก็ตาม (ร่างมาตรา 116)
(110) ประโยชน์ทดแทนกรณีชราภาพแบ่งเป็นสองรูปแบบ คือ เงินบำนาญชราภาพ (รายเดือน) หรือเงินบำเหน็จชราภาพ (จ่ายครั้งเดียว) ตามหลักเกณฑ์ที่คณะกรรมการกำหนด (ร่างมาตรา 117)
(111) ผู้ประกันตนมีสิทธิได้รับเงินชราภาพเมื่ออายุครบห้าสิบห้าปีบริบูรณ์และสิ้นสุดความเป็นผู้ประกันตน หากส่งเงินสมทบไม่ครบหนึ่งร้อยแปดสิบเดือนให้รับเป็นเงินบำเหน็จ (ร่างมาตรา 118)
(112) หากผู้รับเงินบำนาญชราภาพกลับเข้าทำงานและเป็นผู้ประกันตนใหม่ ให้ระงับการจ่ายเงินบำนาญชราภาพไว้จนกว่าจะสิ้นสุดสภาพการทำงานครั้งใหม่ (ร่างมาตรา 119)
(113) กรณีผู้รับเงินบำนาญชราภาพตายภายในหกสิบเดือนนับแต่มีสิทธิ ให้ทายาทมีสิทธิได้รับเงินบำเหน็จชราภาพตามเกณฑ์ที่กำหนด (ร่างมาตรา 120)
(114) หากผู้ประกันตนมีสิทธิรับทั้งเงินทุพพลภาพและบำนาญชราภาพในเวลาเดียวกัน ให้รับเงินทุพพลภาพควบคู่กับบำเหน็จชราภาพแทน (ร่างมาตรา 121)
(115) สิทธิกรณีว่างงานสำหรับลูกจ้างต้องส่งเงินสมทบไม่น้อยกว่าหกเดือนภายในสิบห้าเดือนก่อนว่างงาน โดยต้องเป็นผู้ที่พร้อมทำงานและไม่ได้ถูกเลิกจ้างเพราะทุจริตหรือทำผิดร้ายแรง (ร่างมาตรา 122)
(116) ผู้ประกันตนจะได้รับเงินทดแทนการว่างงานตั้งแต่วันที่แปดนับแต่วันที่ว่างงานจากนายจ้างรายสุดท้าย ตามหลักเกณฑ์และอัตราที่คณะกรรมการกำหนด (ร่างมาตรา 123)
(117) กรณีว่างงานเนื่องจากเหตุสุดวิสัยหรือนายจ้างหยุดกิจการชั่วคราวโดยไม่จ่ายค่าจ้างผู้ประกันตนที่ส่งเงินสมทบครบเกณฑ์มีสิทธิได้รับเงินทดแทนตามที่ ครม. เห็นชอบ (ร่างมาตรา 124)
(118) พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจเข้าไปตรวจสอบสถานประกอบการ ค้นเอกสาร สั่งให้บุคคลมาให้ถ้อยคำ หรือยึดอายัดทรัพย์สินของนายจ้างตามคำสั่งของเลขาธิการ (ร่างมาตรา 125)
(119) บุคคลที่เกี่ยวข้องกับนายจ้างมีหน้าที่ต้องอำนวยความสะดวกให้แก่พนักงานเจ้าหน้าที่ในการปฏิบัติงานตรวจสอบตามอำนาจหน้าที่ (ร่างมาตรา 126)
(120) ในการปฏิบัติหน้าที่ พนักงานเจ้าหน้าที่ต้องแสดงบัตรประจำตัวต่อบุคคลที่เกี่ยวข้องทุกครั้งตามแบบที่คณะกรรมการกำหนด (ร่างมาตรา 127)
(121) กำหนดให้พนักงานเจ้าหน้าที่เป็นเจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญาในขณะที่ปฏิบัติหน้าที่ตามพระราชบัญญัตินี้ (ร่างมาตรา 128)
(122) นายจ้างต้องจัดทำทะเบียนผู้ประกันตนและเก็บรักษาไว้ที่สถานที่ทำงานเพื่อให้พนักงานเจ้าหน้าที่สามารถตรวจสอบได้ตลอดเวลา (ร่างมาตรา 129)
(123) สำนักงานมีอำนาจเชื่อมต่อข้อมูลกับหน่วยงานรัฐอื่นเพื่อประโยชน์ในการจัดเก็บเงินสมทบและจ่ายสิทธิประโยชน์ โดยต้องจัดระบบเปิดเผยข้อมูลแก่สาธารณะเพื่อความโปร่งใส (ร่างมาตรา 130)
(124) เลขาธิการมีอำนาจพิจารณาขยายหรือเลื่อนกำหนดเวลาการยื่นแบบรายการหรือการส่งเงินสมทบได้หากมีเหตุจำเป็น แต่ไม่เป็นเหตุให้ลดหรืองดเงินเพิ่มที่เกิดขึ้น (ร่างมาตรา 131)
(125) กรณีเกิดเหตุสุดวิสัยหรือความจำเป็นอื่น คณะกรรมการมีอำนาจสั่งขยายหรือเลื่อนกำหนดเวลาส่งเงินสมทบได้ตามความเหมาะสม โดยต้องเปิดเผยเหตุผลต่อสาธารณะ (ร่างมาตรา 132)
(126) ผู้ที่ไม่พอใจคำสั่งของคณะกรรมการ เลขาธิการ หรือเจ้าหน้าที่ (ยกเว้นคำสั่งยึดทรัพย์) มีสิทธิยื่นอุทธรณ์เป็นหนังสือต่อคณะอนุกรรมการอุทธรณ์ภายในสามสิบวัน (ร่างมาตรา 133)
(127) กำหนดโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือนหรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท สำหรับผู้ที่ไม่ให้ถ้อยคำหรือส่งเอกสารตามคำสั่งของเจ้าหน้าที่ (ร่างมาตรา 134)
(128) ผู้ที่จงใจไม่กรอกแบบสำรวจหรือไม่ส่งแบบสำรวจคืนภายในเวลาที่กำหนด มีความผิดทางพินัยต้องชำระค่าปรับไม่เกินห้าพันบาท (ร่างมาตรา 135)
(129) ผู้ที่กรอกข้อมูลในแบบสำรวจเป็นเท็จโดยรู้อยู่แล้ว ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือน หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ (ร่างมาตรา 136)
(130) ผู้ใดเปิดเผยข้อมูลลับในแบบสำรวจแก่บุคคลอื่นโดยไม่มีอำนาจหน้าที่ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือนหรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท (ร่างมาตรา 137)
(131) นายจ้างที่ไม่ยื่นขึ้นทะเบียนประกันสังคมหรือแจ้งเปลี่ยนแปลงข้อมูลภายในกำหนดเวลา ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือนหรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท และปรับรายวันจนกว่าจะปฏิบัติถูกต้อง (ร่างมาตรา 138)
(132) นายจ้างที่แจ้งข้อมูลทะเบียนหรือส่งเงินสมทบเป็นเท็จ หรือไม่ยื่นแบบแสดงการส่งเงินสมทบตามกำหนด ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือนหรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท (ร่างมาตรา 139)
(133) ผู้ที่ขัดขวางหรือไม่อำนวยความสะดวกแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ในการเข้าตรวจสอบ
สถานประกอบการ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือนหรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท (ร่างมาตรา 140)
(134) นายจ้างที่ไม่จัดทำและเก็บรักษาทะเบียนผู้ประกันตนไว้ที่สถานที่ทำงาน ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือนหรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท (ร่างมาตรา 141)
(135) ผู้ที่ล่วงรู้ความลับทางการค้าของนายจ้างจากการปฏิบัติหน้าที่แล้วนำไปเปิดเผย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือนหรือปรับไม่เกินสามพันบาท (ร่างมาตรา 142)
(136) ในกรณีที่นิติบุคคลทำผิด กรรมการหรือผู้จัดการผู้รับผิดชอบการดำเนินงานต้องรับโทษเช่นเดียวกับนิติบุคคลนั้นด้วย (ร่างมาตรา 143)
(137) เลขาธิการมีอำนาจเปรียบเทียบปรับสำหรับความผิดที่มีโทษปรับสถานเดียว หรือโทษจำคุกไม่เกินหกเดือนเพื่อให้คดีสิ้นสุดลงได้หากผู้กระทำผิดยินยอม (ร่างมาตรา 144)
(138) ในบทเฉพาะกาล กำหนดให้การอ้างถึงหน่วยงานและตำแหน่งเดิมในกฎหมายเก่า ให้ถือว่าเป็นการอ้างถึงกองทุนและเลขาธิการตามกฎหมายใหม่นี้ (ร่างมาตรา 145)
(139) ให้โอนบรรดาอำนาจหน้าที่ กิจการ ทรัพย์สิน หนี้สิน รวมถึงพนักงานและงบประมาณของสำนักงานประกันสังคมเดิมไปเป็นของกองทุนใหม่ทั้งหมด (ร่างมาตรา 146)
(140) ให้คณะกรรมการและเลขาธิการชุดเดิมปฏิบัติหน้าที่ต่อไปพลางก่อนจนกว่าจะมีชุดใหม่เข้ามารับตำแหน่งตามพระราชบัญญัตินี้ (ร่างมาตรา 147 148)
(141) ผู้ประกันตนตามมาตรา 33 เดิม ให้ถือเป็นผู้ประกันตนตามมาตรา 64 (1) และการดำเนินการใดที่นายจ้างทำไว้โดยชอบแล้วให้ถือว่าใช้ได้ต่อไป (ร่างมาตรา 149)
(142) ผู้ประกันตนมาตรา 39 และ 40 เดิม ให้ถือเป็นผู้ประกันตนตามมาตรา 64 (3) และภายในเก้าสิบวันนับแต่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ เลขาธิการต้องสอบถามความสมัครใจในการเปลี่ยนประเภทเป็นผู้ประกันตนตามมาตรา 64 (2) (ร่างมาตรา 150)
(143) ให้นับระยะเวลาการส่งเงินสมทบที่ผู้ประกันตนได้ส่งไว้ตามพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. 2533 ต่อเนื่องมาเป็นระยะเวลาสะสมตามพระราชบัญญัตินี้ (ร่างมาตรา 151)
(144) ให้เลขาธิการสอบถามความสมัครใจของข้าราชการเดิมว่าประสงค์จะปฏิบัติงานในด้านการประกันสังคมต่อหรือไม่ หากประสงค์ปฏิบัติงานต่อ ให้เลือกได้ว่าจะคงสถานะข้าราชการไว้หรือประสงค์ที่จะเปลี่ยนเป็นพนักงาน (ร่างมาตรา 152 และร่างมาตรา 153)
(145) ข้าราชการที่ลาออกไปเป็นพนักงานกองทุนยังคงมีสิทธิเป็นสมาชิกกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (กบข.) และได้รับสวัสดิการจากรัฐต่อไปได้ (ร่างมาตรา 154)
(146) ข้าราชการที่ไม่ประสงค์จะทำงานกับกองทุน ให้โอนไปสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงแรงงานโดยได้รับเงินเดือนและสวัสดิการไม่น้อยกว่าเดิม (ร่างมาตรา 155)
(147) กำหนดให้ออกกฎหมายลำดับรองให้แล้วเสร็จภายในสองปี โดยในระหว่างนั้นให้ใช้กฎหมายลำดับรองเดิมไปพลางก่อนเท่าที่ไม่ขัดกับกฎหมายฉบับนี้ (ร่างมาตรา 156)

ตารางเปรียบเทียบร่างแก้ไขเพิ่มเติม (ดาวน์โหลดเอกสารประกอบ)